Klanken van een oude piano

Een expositie over de leegte die er kan ontstaan bij mensen door het oud worden en de betekenisloze herinneringen die overblijven en daardoor een nieuwe relatie aangaan met de omgeving. De leegte, als de rand van de definitieve overgang van leven en dood, een leegte die ons kan verwarren en abstract wordt, daar waar je er geen invloed meer op uit kunt oefenen. De leegte waarin herinneringen bestaan uit beelden, vormen, geluiden of klanken waar we geen betekenis meer aan kunnen geven. De leegte die ook vrede kan brengen en ons verleden kan laten rusten.
…..gewoon laten slapen. Wat niet weet wat niet deert.

Installatie en fotografie van dré didderiëns.


 

Leg het verleden maar in z'n bedje en dek het netjes toe, dan kan het lekker slapen.

Laat het vooral rustig liggen, het heeft geen voedsel nodig, maak het verleden dus niet wakker.

Ruk niet plotseling de dekens weg, want dan zul je je ogen niet geloven, je zult versteld staan,

je zult je een ongeluk schrikken.

Het verleden is een monster geworden, een gedrocht.

Niet kijken dus.

Gewoon laten slapen. Wat niet weet wat niet deert.

En laat het verleden maar aan mij over. Heb ik wat te doen als ik dood ben.

Armando ( verleden uit Het wel en wee © )

  • opening 10 juli 2016
  • te zien tm9 oktober 2016

Iedere zondag gratis te bezoeken van 11-17.30 uur

naar de agenda