Geschiedenis

Een gebouw met rijke historie

Het unieke gebouwencomplex van Hilvaria Studio’s heeft een rijke historie. Niet alleen de naam Hilvaria Studio’s, dezelfde als de filmstudio in het gebouw in 1964, verwijst naar dit verleden, ook lopend door het gebouw kom je elementen uit het verleden tegen.

Filmstudio in oude EXPO-stand

De oude Hilvaria Studio’s zijn in 1964 gebouwd als filmstudio, in het bijzonder bestemd voor de productie van reclamefilms. Bij de bouw van de studio is gebruik gemaakt van een staalconstructie, afkomstig van de KODAK-stand zoals deze te bezichtigen was op de EXPO in Brussel van 1958. De toen revolutionaire bouw is nog steeds herkenbaar in het huidige pand. De toenmalige exploitant voorzag dat door de komst van de STER-reclame grote behoefte aan studiofaciliteiten zou ontstaan. De invoering van televisiereclame zou echter nog jaren op zich laten wachten. In die beginjaren zijn de studio’s gebruikt door de NTS (nu NOS), maar ook door filmmakers van allerlei pluimage, onder wie roemruchte regisseurs van erotische films zoals het echtpaar Kronhausen en de Zweedse/Italiaanse ‘Pornking of Europe’ Lasse Braun. Deze pikante geschiedenis komt terug op de wand van de toiletten van de Leuvenzaal waar kunstenaar Janhein van Melis scènes uit de film ‘French blue’ verwerkt heeft in de tegeltjes.

Muzikale grootheden

De filmstudio’s maakten in de jaren zeventig plaats voor de Relight Studio, een in die tijd ultramoderne geluidsstudio. De Relight Studio werd een ware hype, en vanuit de hele wereld kwamen grootheden als Black Sabbath,The Boomtown Rats, Genesis en Cat Stevens naar Hilvarenbeek om platen op te nemen. De Relight Studio beleefde ondanks zijn succes, in 1981 een roemloos einde. De Bechsteinvleugel waar Cat Stevens eens ‘Morning has broken’ opnam en de Wurlitzer jukebox in het Museumcafé zijn nog enkele tastbare herinneringen die samen met de vele verhalen die over deze tijd de ronde gaan het verleden levend houden.

Fotostudio en likeurmuseum

Na een kort avontuur van een Duitse drukkerij werd het gebouw opgesplitst. De oorspronkelijke filmstudio werd in gebruik genomen door de fotograaf Evert van Kuik die er tot 2008 zijn fotostudio PDA Monarch exploiteerde. In één van de studio’s bouwde hij een zogenaamde ‘fully surround infinity curve’ , waardoor de ruimte afgeronde wanden kreeg waardoor in een tijdperk zonder photoshop grote objecten zoals auto’s en zelfs vrachtwagens perfect gefotografeerd konden worden. Deze ruimte is nog altijd behouden in de huidige Hilvaria Studio’s en is nu het hart van de kunstexposities.

In de andere helft van het complex werd het Nationaal Likeurmuseum Isidorus Jonkers gevestigd.

Een plek waar natuur, architectuur en kunst elkaar ontmoeten

Hans en Maddy Höhner begonnen in 2000 aan een grondige renovatie van het gebouw dat vrijkwam door het vertrek van het likeurmuseum. De droom van Hans en Maddy Höhner was om een plek te creëren waar architectuur, kunst en omgeving in elkaar overlopen, geïnspireerd door musea zoals Kröller-Müller en Insel Hombroich. Hilvaria Studio’s moest een plek worden waar op informele wijze bezoekers in contact konden komen met hedendaagse kunst. De verbouwing, naar een ontwerp van de Hilvarenbeekse architect Pierre van der Geld, heeft drie jaar in beslag genomen en was in augustus 2003 voltooid waarna nog drie grote renovaties volgden in de jaren daarna. Daarbij is ondermeer de requisietenloods achter het gebouw afgebroken, om plaats te maken voor de monumentale Leuvenzaal. Bij de bouw werd gebruik gemaakt van een laat 19e-eeuwse staalconstructie van gietijzer en staal afkomstig van de universiteit van Leuven. Met het vertrek van de fotostudio in 2009 is tenslotte ook de laatste studioruimte door de Hilvaria Studio’s in gebruik genomen. Het loopbruggen-stelsel is nog intact en kan opnieuw gebruikt worden voor belichting. De karakteristieke staalconstructie, afkomstig van het Kodakpaviljoen op de Expo ’58 in Brussel is in oude luister hersteld. De herkomst wordt in ere gehouden met de naam van de nieuwe zaal, Kodakzaal.